kaç sabahtır geceye uyanıyorum
ne oldu güneşe
aynalarda yokum
dumanı tüten çay bardaklarına dokunuyorum
elimi ısıtmıyor
ağlayınca fark ettim
gözyaşlarım yanaklarımı ıslatmıyor
yüreğimde bir ağrı
bir tek onu hissediyorum
hissedince anlıyorum
keşke veda edebilseydim sana
sımsıkı sarılıp
güzel saçlarını koklayıp gitseydim
ölmüşüm ben bebeğim ölmüş
herkesin korkutuğu gün bana bugünmüş

Ceyhun Yılmaz

Adına aşk koyduğun o büyük boşluğa
ben koca bir hayat sığdırdım…
Beni sevmemene isyan edip kaçmak,
sende aradıklarımı hayatla doldurmaya çalışmak,
ruhumun en büyük yanılgısıydı…
Hayat bana en acımasız yüzünü
sevgini inkar ettiğim zamanlarda gösterdi…
Ve şimdi asıl olmam gereken yerde,
hayata başladığım yerde,
kalbindeyim…
Vazgeçilmez oluşunun sırrı bu işte:
Senin olmadığın yerde ne olduğunu biliyorum…

Sen kimsin ki orucumu sorarsın?
Hakikaten gözün yoksa haramda,
Başı açığa neden türban sorarsın.

Rakı, şarap içiyorsam sana ne,
Yoksa sana bir zararı içerim.
İkimiz de gelsek kıldan köprüye,
Ben dürüstsem sarhoşken de geçerim.

Esir iken mümkün müdür ibadet?
Yatıp kalkıp Atatürk’e dua et.
Senin gibi dürzülerin yüzünden,
Dinden de soğuyacak bu millet.

İşgaldeki hali sakın unutma,
Atatürk’e dil uzatma sebepsiz,
Sen anandan yine çıkardın amma,
Baban kimdi bilemezdin şerefsiz!

Yüreğine sağlık Neyzen Tevfik