Gençliğimdeki hıza inat
Duruyor artık zaman
Tam da sakalımdaki beyazlıkları sayabilecekken
Elini tutamadan uçurumdan düşmesini seyrettiğim film karesi gibi hayat
Yaşayamadığım gecelerin hesabı kesiliyor ardı ardına
Güneş yasak 17 gündür
Bir tek sen varsın aklımda
Ve göz bebeğimin etrafı artık beyaz değil
Kanlanmış olsa da gözümde hala sen
İnan bana gam etmem
Bugün ölsem

Ceyhun Yılmaz

“O” günün anısına..

Sahibi olduğum dizim tutmuyor
Dünyayı gösteren gözüm görmüyor
Ömrümün baharı solmuş gidiyor
Canıma kastim var yaşamam artık

Arayan dostlarım beni bulmasın
Doğmasın güneşim sabah olmasın
Kuytu bir köşede ömrüm son bulsun
Canıma kastim var yaşamam artık

Neşesi olmayan ömrü neyleyim
Rüzgarda savrulan yaprak gibiyim
Böylesi hayatı nasıl seveyim
Canıma kastim var yaşamam artık

kaç sabahtır geceye uyanıyorum
ne oldu güneşe
aynalarda yokum
dumanı tüten çay bardaklarına dokunuyorum
elimi ısıtmıyor
ağlayınca fark ettim
gözyaşlarım yanaklarımı ıslatmıyor
yüreğimde bir ağrı
bir tek onu hissediyorum
hissedince anlıyorum
keşke veda edebilseydim sana
sımsıkı sarılıp
güzel saçlarını koklayıp gitseydim
ölmüşüm ben bebeğim ölmüş
herkesin korkutuğu gün bana bugünmüş

Ceyhun Yılmaz